🕯️Zbiórka Towarzystwa Przyjaciół Gminy Ślesin na renowację nagrobka Jerzego i Aleksandry Fliglów (†1909), praprawnuków w linii Marcella Bacciarellego, na cmentarzu w Ślesinie — cel 18 500 zł, zebrano połowę. Wesprzyj na zrzutka.pl →Zbiórka na renowację nagrobka rodzeństwa Fliglów (†1909) na cmentarzu w Ślesinie — wesprzyj →
◈ŚLESZYNOnad jeziorami·····
Rozdział 6 · Śleszyno

6.7. Golińscy — i zabójstwo w polu wsi Mikorzyn, 1697

Golińscy nie byli dziedzicami Mikorzyna. Byli posesorami zastawnymi — trzymali wieś w zastaw za sumę pożyczoną właścicielom. Ale siedzieli w niej przez trzy pokolenia i to w niej rozegrała się najbardziej dramatyczna historia rodzinna, jaką znamy z tej okolicy.

Pierwszy jest Seweryn Goliński, żonaty z Teresą Chełkowską, „posesor wsi Mikorzyn i części wsi Sławęcin", który w 1685 r. manifestuje się przeciw Pawłowi z Chomęcic Morawskiemu i Jadwidze Żychlińskiej⁶⁶. Suma, na której siedzieli, była spora: 9000 złotych zapisanych sposobem zastawnym na wsi Mikorzyno przez Stanisława Trzebickiego, kasztelana spicimirskiego, i Jadwigę Żychlińską⁶⁷.

Seweryn zostawił liczne potomstwo: syna Jana, córki Zofię, Dorotę, Jadwigę i Katarzynę. I to między nimi wybuchła wojna.

❗ Rok 1697 — trzy regesty i jedno morderstwo

Wiosną 1697 r. Zofia Golińska, wdowa po Teodorze Tomaszu Kisielu, świeżo poślubiona Janowi Sulerzyskiemu, zostaje poraniona w Mikorzynie przez własnego brata rodzonego Jana Golińskiego i jego żonę Bogumiłę Zielińską⁶⁸.

Jesienią tego samego roku, w czwartek po św. Franciszku, odbywa się wizja ciała zmarłego Jana Golińskiego, syna Seweryna, zabitego przez Jana Sulerzyskiego — w polu wsi Mikorzyno⁶⁹.

Czyli: brat pobił siostrę, a mąż siostry zabił brata. W polu, za wsią.

Ciąg dalszy widać w księgach przez następne dwa lata. W 1698 r. stryjeczny brat zabitego, Jakub Goliński, zjeżdża do Mikorzyna i obejmuje opiekę nad dobrami: skarży się nań Katarzyna Golińska, żona Józefa Michała Zabierowskiego, że „bez żadnego prawa, po śmierci Jana G., brata aktorki rodzonego, zjechał do Mikorzyna, wygnał ją stamtąd" i przy tym poturbował⁷⁰. Konstanty Górski, posesor części Mikorzyna, pozywa w tym samym roku Sulerzyskiego i Zofię o gwałty i pogróżki⁷¹. A Władysław Breza, posesor miasteczka Ślesina, i tenże Konstanty Górski — obaj żonaci z siostrami zabitego — występują w 1699 r. przeciw „trzeciemu szwagrowi", Janowi Sulerzyskiemu, „o najazdy i gwałty"; regest dodaje beznamiętnie: „Sulerzyski zabił był ol. Jana Golińskiego, brata rodz. ich żon"⁹.

⭐ Cała ta sprawa zamyka się w jednym zdaniu: czterech szwagrów pokłóciło się o sumy zastawne na Mikorzynie, a jeden z nich zabił za to brata swojej żony. Rodzeństwo Golińskich rozeszło się po okolicy — Dorota za Władysława Brezę do Ślesina, Jadwiga za Konstantego Górskiego, Zofia za Sulerzyskiego, Katarzyna za Zabierowskiego — a spadek po Sewerynie ciągnął się przez dalsze pół wieku: jeszcze w 1748 i 1750 r. jego wnuczki cedują sobie wzajemnie sumy „z dóbr wsi Mikorzyno po zmarłym dziadzie"⁷².

Jedno ważne zdanie na koniec, bo mówi o życiu wsi więcej niż cała ta awantura: w 1698 r. Jakub Goliński jako opiekun dóbr Sławęcina, Mikorzyna i Lubomyśla zawiera ugodę o dziesięciny z ks. Franciszkiem Parolem, plebanem ślesińskim⁷³. To jeden z pięciu proboszczów ślesińskich, których znamy z nazwiska sprzed XIX wieku.

← Sokołowscy z WarzymowaWalknowscy →