Ród Alfreda Wierusza-Kowalskiego (1849–1915), malarza szkoły monachijskiej, który w 1895 r. kupił Mikorzyn pod Ślesinem i przez dwadzieścia lat spędzał tam lata. Drzewo prowadzi od najdalszego przodka, jakiego zna baza Minakowskiej (Ignacy, ok. 1730), przez warszawskich rejentów, po wnuka zamordowanego w Oświęcimiu. ⚓ = osoby, które baza wiąże z Mikorzynem.
Źródło całości: M.J. Minakowska, Wielka Genealogia Minakowskiej (wielcy.pl / sejm-wielki.pl) — sweep z 15 IX 2026, zapisany w Genealogia/SLESIN/wielcy-sweep-2026-09-15.md; przy każdej dacie podany identyfikator osoby w bazie. Minakowska opiera się tu na: A. Boniecki, „Herbarz Polski”, t. XII s. 21 (Kowalscy h. Wieruszowa z Kowali pod Wieruszowem); Polski Słownik Biograficzny, artykuły 13210, 13233, 34233; S. Łoza, „Czy wiesz kto to jest”, Warszawa 1938; „Ziemianie Polscy XX wieku”, t. 6; K. Jasiewicz, „Lista strat ziemiaństwa polskiego 1939-1956”, Warszawa 1995 (stamtąd oba życiorysy wojenne); E. Sęczys, „Szlachta wylegitymowana”; A. Kulecka, „Urzędnicy Królestwa Polskiego”; Nekrologia Minakowskiej; indeksy Geneteki (akty ślubu Warszawa św. Jan 61/1838 i Warszawa św. Antoni 32/1878, akt urodzenia Warszawa św. Antoni 191/1879); informacje rodzinne p. Czesława Święcickiego (2008). ⭐ Ustalenie własne sweepu: Mikorzyn nie trafił do malarza przypadkiem — Roman Wierzchleyski, mąż jego przyrodniej siostry Sylwii, był rodzonym bratem Konstancji z Wierzchleyskich Milewskiej, pani na Mikorzynie; malarz kupił majątek wtedy, gdy mikorzyńska linia Milewskich wygasała (Maria Kleofa †1884, Konstancja †1890 w Mikorzynie, pisarka Aniela †1896 bezpotomnie, Bolesław ksiądz). ⚠ Sam akt kupna z 1895 r. wymaga jeszcze hipoteki dóbr Mikorzyn. ⚠ Pułapka nazwisk: Milewscy, za których wyszła Stefania Wierusz-Kowalska, to Milewscy herbu Ślepowron z Poznania i Ostrowa — nie Milewscy z Mikorzyna. ⚠ Baza nie zna losów Michaliny (ur. ok. 1880) ani potomstwa Feliksa Wierusz-Walknowskiego ze Ślesina. Osoby żyjące lub urodzone po 1930 r. — wyłącznie inicjały. To drzewo należy do projektu ŚLESZYNO (strona o Ślesinie) i celowo nie jest dopisane do spisu drzew Skuliny.
stan badań: 2026-09-15