🕯️Zbiórka Towarzystwa Przyjaciół Gminy Ślesin na renowację nagrobka Jerzego i Aleksandry Fliglów (†1909), praprawnuków w linii Marcella Bacciarellego, na cmentarzu w Ślesinie — cel 18 500 zł, zebrano połowę. Wesprzyj na zrzutka.pl →Zbiórka na renowację nagrobka rodzeństwa Fliglów (†1909) na cmentarzu w Ślesinie — wesprzyj →
Drzewo genealogiczne · ziemia ślesińska

Mierzyńscy w Wąsoszach — i dwa małżeństwa z Roznowskimi z Biskupia

„Wś ta zdawna należy do rodziny Mierzyńskich” — tak pisał o Wąsoszach Słownik geograficzny, i na tym jednym zdaniu wiedza o tym rodzie się dotąd kończyła. ⭐⭐ To drzewo powstało niemal w całości z naszych własnych odczytów akt parafii Ślesin i pokazuje rzecz, której nie znało żadne opracowanie: dwóch braci Mierzyńskich ożeniło się z dwiema córkami Tadeusza Roznowskiego, „byłego Marszałka Seymow Polskich”, dziedzica sąsiedniego Biskupia — a jedno z tych małżeństw zostało po latach unieważnione dwuinstancyjnie. Znakiem ⚓ osoby związane z parafią Ślesin.

⚓ osoba związana z okolicami Skulska✝ew. — ewangelik? data do potwierdzenia małżonek z innego rodukliknij osobę — otworzy się panel ze szczegółami, sygnaturami aktów i źródłami dat
Mierzyńscy z Wąsosz
⚓ Ród, który w XIX w. trzymał Wąsosze pod Ślesinem, a z nimi Głębockie, Krzyszkę i Piotrkowice
Rafał Mierzyński (senior)
zgonmiędzy 1829 a 1832 — ⭐ akt zgonu leży w księgach parafii Ślesin i czeka na odczytanie
⚓ ⭐⭐ Protoplasta wąsoskich Mierzyńskich — i człowiek, którego akt zgonu mamy wskazany palcem, ale jeszcze nieprzeczytany.
⚭
Maryanna z Zagajewskich Mierzyńska
⚓ ⭐⭐ Wdowa, która po mężu siedziała w Wąsoszach — i która potrafiła się podpisać.
Tadeusz Mierzyński
urodzenieok. 1807, Karsk w parafii „Przewycy”, Wielkie Księstwo Poznańskie
małżeństwo1 marca 1832, Ślesin; intercyza 28 lutego 1832 w Koninie
⚓ ⭐⭐⭐ Dziedzic Wąsosz, postać najlepiej w aktach udokumentowana — i człowiek, którego nazwisko rozstrzygnął własny podpis.
⚭
Julia z Roznowskich Mierzyńska
małżeństwo1 marca 1832, Ślesin
⚓ ⭐⭐ Starsza z dwóch córek Tadeusza Roznowskiego, które wyszły za braci Mierzyńskich.
Rafał (w akcie z 1850 r.: Henryk) Mierzyński
urodzenieok. 1802, wieś Kraśk w Wielkim Księstwie Poznańskim
małżeństwo14 / 2 stycznia 1837, godz. 3 po południu, Ślesin (akt 3/1837) — ❗ małżeństwo unieważnione 1842/1843
⚓ ⭐⭐ Drugi brat — i mąż z unieważnionego małżeństwa. Akt 3/1837: „Kawalerem Dziedzicem Wsi Nagibalie, lat 34, zamieszkały we wsi Wąsosze…
⚭
Aleksandra z Roznowskich Mierzyńska, 2° Raszewska
urodzenieok. 1817, miasto Kalisz
małżeństwo1° 14 I 1837 Ślesin (unieważnione 1843); 2° 18 / 30 listopada 1850, Biskupie, godz. 4 przed wieczorem
⚓ ⭐⭐⭐ Najmocniej udokumentowana kobieta tego kręgu — i jedyna w naszej serii „rozwódka”.
Tekla Mierzyńska
⚓ Panna (virgo), asystująca przy obrzędzie w jednym z aktów tego kręgu. ⚠️ Umieszczenie jej wśród rodzeństwa to HIPOTEZA
Bronisława Mierzyńska z Wąsosz
⚓ ⭐ Występuje jako asystująca przy obrzędzie chrztu, obok W-nego Lucyana Morawskiego
Mierzyńscy bez ustalonej filiacji
⚓ ⛔ Tu stoją ci, których źródła nazywają po imieniu, ale do których nie prowadzi ani jedno ogniwo. Nie dopisujemy ich do gałęzi na domysł
Mierzyńscy w Wąsoszach — od przybyszów z Poznańskiego do właścicieli 2477 mórg
pokolenie pierwsze — dziedzic Wąsosz, który przyszedł z Poznańskiego
⭐ czworo rodzeństwa — i dwóch braci bierze dwie siostry z sąsiedniego dworu

⭐⭐⭐ To drzewo jest wkładem naszych odczytów prawie w całości. Rozdział 6.11 „Mierzyńscy w Wąsoszach i inni dziewiętnastowieczni właściciele” daje o tym rodzie trzy osoby bez żadnego ogniwa filiacyjnego: Władysława (nabywcę Ślesina w 1872 r. i właściciela 2477 mórg), Bolesława (przewodniczącego komitetu pomnika ignacewskiego w 1938 r.) i bezimiennego dziedzica Wąsosz z 1899 r., którego córka studiowała medycynę. ⇒ Całą środkową rodzinę — rodziców, czworo rodzeństwa, dwa małżeństwa, intercyzę, proces o unieważnienie i podpisy — przyniosły akta stanu cywilnego parafii Ślesin z lat 1829–1850 (AP Konin, zespół 54/815), czytane naocznie w tym projekcie.
⭐⭐⭐ Co rozstrzygnęły nasze akta:
(1) ⭐⭐⭐ PYTANIE OTWARTE ROZDZIAŁU 6.11 DOSTAJE ODPOWIEDŹ — I JEST ONA PRZECZĄCA. Rozdział pytał: „regesty grodzkie z XVIII w. dają w Wąsoszach Mierzejewskich (1758–1792), a Słownik w XIX w. — Mierzyńskich. ❓ Czy to ten sam ród o dwóch wariantach nazwiska, czy dwie różne rodziny — nie rozstrzygnęliśmy”. ⇒ Nasze akta mówią, że obaj synowie Rafała Mierzyńskiego seniora urodzili się w WIELKIM KSIĘSTWIE POZNAŃSKIM — Rafał junior „we wsi Kraśk”, Tadeusz „w KARSKU, parafia Przewycy” — około 1802 i 1807 r. ⇒ ⭐ Rodzina mieszkała wtedy w Poznańskiem, a nie w Wąsoszach, co czyni ciągłość z osiemnastowiecznymi Mierzejewskimi mało prawdopodobną. ⚠️ To nie jest dowód — ojciec mógł się urodzić w Wąsoszach i wyjechać; rozstrzygnie dopiero hipoteka albo jego akt zgonu.
(2) ⭐⭐⭐ NAZWISKO POTWIERDZONE AUTOGRAFEM, nie zapisem pisarza. Jeden z czytaczy odczytał je jako „Mierzyniecki” i wprost odmówił uznania za czujkę. ⇒ Rozstrzygnęły cztery własnoręczne podpisy: „Tadeusz Mierzynski” (pan młody), „M. Mierzyńska” (matka pana młodego), „R. Mierzyński”, „Alexandra Mierzyńska” — oraz korpus duplikatu. Autograf bije zapis księdza.
(3) ⭐⭐ ŚLAD ARCHIWALNY GOTOWY DO WYKONANIA: akt małżeństwa z 1832 r. mówi wprost o ojcu pana młodego — „Akt Smierci Jego znayduie się w Xięgach tuteyszych”. ⇒ Akt zgonu Rafała Mierzyńskiego seniora leży w księgach ślesińskich między 1829 a 1832 rokiem i czeka na odczytanie.
⚠️⚠️ Największa nierozstrzygnięta rzecz tego drzewa — imię pierwszego męża Aleksandry. Akt małżeństwa 3/1837 wydaje ją za RAFAŁA Mierzyńskiego (podpis: „R. Mierzyński”), a akt małżeństwa 29/1850, w którym wychodzi za Adama Raszewskiego, nazywa jej unieważnionego pierwszego męża HENRYKIEM. ⇒ Albo nosił dwa imiona (Rafał Henryk), albo to dwaj różni bracia, albo pisarz z 1850 r. pomylił imię. ⛔ Nie rozstrzygamy i nie scalamy — zostawiamy jeden węzeł z obiema lekcjami, bo imiennicy w jednym rodzie to norma, a wiek ani tytuł tożsamości nie rozstrzygają.
⚠️ Nazwa dóbr pana młodego jest w projekcie od dawna i wciąż nierozstrzygnięta: jeden czytacz oddał ją jako „Nagibalie”, inny „de Węgʒorew”, trzeci „Wgaʒoroſkich”, czwarty „Węgiełki”. ⇒ To ta sama nazwa i ta sama rodzina; cztery ręce przeczytały ją na cztery sposoby i żadna nie znalazła odpowiednika w materiale. Do rozstrzygnięcia okiem na tych czterech kartach.
⛔ Czego w tym drzewie NIE MA: nie łączymy z nim „Mierzyniecki” z rocznika, w którym czytacz wprost odmówił podmiany nazwiska, ani chłopskiego Michała Mierzyńskiego z Rembowa (świadek ślubu 12 I 1800) — to inna, nieszlachecka rodzina tego nazwiska w tej samej parafii. ⚠️ Nie łączymy też z nim Mierzejewskich z regestów grodzkich 1758–1792 ani licznych Mierzejewskich z ksiąg 1735–1833, mimo podobieństwa napisu: podobieństwo nazwiska samo w sobie niczego nie dowodzi.

stan badań: 2026-10-26