Nie byli dziedzicami Mikorzyna, byli posesorami zastawnymi — trzymali wieś za sumę pożyczoną właścicielom. Ale siedzieli w niej przez trzy pokolenia i to w niej rozegrała się najbardziej dramatyczna historia rodzinna, jaką znamy z tej okolicy: w 1697 r. brat pobił siostrę, a mąż tej siostry zabił jej brata — w polu, za wsią. To drzewo jest przede wszystkim wachlarzem rodzeństwa z nazwiskami mężów, bo właśnie między szwagrami toczyła się ta wojna. Znakiem ⚓ osoby związane z parafią Ślesin.
⭐ Dwa źródła. Pokolenie Seweryna i jego dzieci pochodzi z rozdziału 6.7 „Golińscy — i zabójstwo w polu wsi Mikorzyn, 1697”, a w nim z regestów grodzkich w Tekach Dworzaczka. Pokolenie osiemnastowieczne — Wojciech, Jakub, Ludwika, Katarzyna, Marianna, Józef — pochodzi z naszych własnych naocznych odczytów najstarszych ksiąg metrykalnych parafii Ślesin (Lit. A, roczniki 1728–1744).
⚠️⚠️ CO TO DRZEWO JEST, A CZYM NIE JEST. Jest to drzewo niepełne i rozerwane w środku. Pokolenie Seweryna (regesty 1685–1699) i pokolenie metrykalne (księgi 1728–1744) rozdziela trzydzieści lat, w których nie mamy ani jednego ogniwa. ⛔ Nie łączymy tych dwóch pokoleń strzałką, bo nie mamy do tego aktu — osiemnastowieczni Golińscy z Mikorzyna stoją w osobnej gałęzi z opisaną luką. ⭐ To rozerwanie jest jednak samo w sobie informacją: rozdział 6.7 notuje, że spadek po Sewerynie ciągnął się przez dalsze pół wieku — jeszcze w 1748 i 1750 r. jego wnuczki cedowały sobie wzajemnie sumy „z dóbr wsi Mikorzyno po zmarłym dziadzie”. ⇒ Golińscy, których nasze księgi widzą w Mikorzynie w latach 1728–1744, to niemal na pewno te właśnie wnuki. ⚠️ Hipoteza, nie ustalenie.
⭐⭐ Co dołożyły nasze odczyty: (1) ⭐⭐ LUDWIKA GOLIŃSKA, „tenutariuszka ślesińska” — czyli dzierżawczyni miasteczka Ślesina, trzymająca je od biskupów poznańskich; to kobieta na urzędzie, który rozdział 6.1 zna tylko z nazwisk męskich, i nazwisko do pocztu posesorów Ślesina. (2) Marianna Golińska nazwana w akcie „babką dziecka”, czyli matką Wojciecha Golińskiego — to jedyne ogniwo filiacyjne, jakie nasze księgi dla tej rodziny dają. (3) Ciąg co najmniej siedmiu osób tego nazwiska w Mikorzynie i Ślesinie w latach 1728–1744, wszyscy z tytułem generosus albo urodzony, a więc szlachta.
⚠️ Pułapka nazwiska. W naszych księgach obok Golińskich żyje liczna rodzina GORGOLIŃSKICH (Nepomucen, Franciszek, Anna, Józefa, Agnieszka — z Hollendrów Gogolińskich i z folwarku Modrzewo) — ⛔ to NIE Golińscy i nie wolno tego scalać. Czujką jest sześć liter „Golińsk”, a „Gorgolińsk” to inny ród, inny stan i inne wsie.
⛔ Kogo w tym drzewie nie ma: dziewiętnastowiecznych Golińskich z roczników 1854, 1859 i 1866 — ich odczytów nie sprawdziliśmy pod kątem stanu i nie wiemy, czy to ta sama rodzina.
stan badań: 2026-10-26